Sait Almış – Çocukluğumun Renkleri

Görsel

Siyah Beyaz

ne zaman kalaylı bir maşrapa görsem
çocukluğum gelir aklıma
mevsim güz olmalı, ellili yılların sonu
ya da altmışların başı
teneke bir leğende
külle köpürttüğü sularla yıkardı anam beni
ağlamaktan kızaran gözlerimin önünde beliren
Fellini’nin şişman kadınlarıydı köpükler içinde dans eden
avluda durmadan kaynayan kara bir kazan
etrafta sere serpe çamaşırlar, yemlenen tavuklar
ağacın dibinde ablam, elinde kemik bir tarak
önünde simsiyah kıvırcık saçlar
hava ayaz, doğa siyah beyazdı
o günlerden aklımda kalan tek renk
kola kutusunun kırmızısıydı
füze üssünün çöpünde bulup kandil yaptığım

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s