Sanem Altan – Özler İnsan Kendini

Görsel

Kaçsak gidecek yerimiz yok.
Kendi kendimizin tutsağıyız.
Ayaklanmış duygularımızın birbiriyle vuruştuğu
bir savaş var içimizde.
Bir yağmurla…
Yağmur sonrası topraktan gelen o büyülü
Kokularla…
Açan güneşle…
Bir gülümsemeyle…
Bir gözyaşıyla başlayan, hatta çoğu zaman
sebep aramayan başlamak için…
Bir savaş var içimizde.
Birbiriyle çelişen birçok duygu, birçok istek
birbiriyle dövüşüyor.
Bir yanımıza sahip çıktığımızda diğer yanımıza
ihanet ettiğimiz bir savaş,
Balkondan yağmura bakıyorum.
İhanetsiz yaratılmayacak bir hayatın yükünü taşıyabilecek kadar güçlü müyüz diye, içimden geçiriyorum…

Ve kendi kendime soruyorum: Ben acaba hangi yanıma ihanet ediyorum? Bu, cevabı bilinebilecek bir soru mu? Sonra bunu düşünüyorum… Siz biliyor musunuz hangi yanınıza ihanet ettiğinizi? ihanet nedense başkasına yapıldığında varlığı güçlenen bir kelime gibi… Oysa insanın kendine ihaneti en büyük günah sayılmalı… ihanet insanın kendine yaptığında affedilmeyecek bir suç olmalı… İnsan kendine ihanet etmemeli.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s